|
. . . van
binnen uit . . .
De vakantie voorbij . . .
weg met de vrijheid en de
ruimte . . .
weer de school in . . .
samen zitten, leren,
luisteren.
Om jezelf te zijn heb je ruimte nodig
om je een
ontwikkeld mens te maken
Om jezelf te leren
kennen
moet je leren van anderen, leven met elkaar.
Aardige en soms
minder aardige mensen,
samen bij elkaar in de klas!
Als je samen
in een bus of vliegtuig zit,
kijk je naar buiten, soms mag je er even
uit,
daarna gaat de reis verder.
Je moet vertrouwen op de
bestuurder,
piloot, reisleider, gids, meester of juf.
Zij helpen je
verder te komen bij je bestemming
* *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
|
.
. . eten . . .
ik zal wel eens willen weten
of je bomen ook kunt
eten.
huizen van suiker en bomen van drop
en dan eet ik
alles op.
dan krijgen we chocoladeregen
en die regen valt
niet tegen.
Denise Nooren, groep 4
| |
* * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * *
. . . Winter . . .
Er is sneeuw en ijs. Dat ijs ligt op de sloot.
Dus pret met sneeuw en ijs en dat is natuurlijk een
prijs.
De winter is dus dikke pret.
Britt Ballast,
groep 6
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * *
. . . Winter . .
.
De winter is weer gekomen,
het wit is ook weer in de
bomen.
Het regent heel veel sneeuw,
het is weer tijd voor de
winterschreeuw.
De vogels vliegen weer naar het zuiden,
op de grond
vind je in deze tijd haast geen kruiden.
Het is de tijd van kerstklokjes
in de tuin,
dan kun je weer eens weg kijken van al dat puin.
Jammer
genoeg is het straks weer afgelopen,
dan is het weer tijd voor winkelen
en spullen kopen.
Koen Bos, groep
6
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
. . . Herfst .
. .
Paddestoelen in het bos.
De blaadjes laten de
boom los.
De vos komt uit zijn hol,
en krabt het mos los.
De herfst
is namelijk weer gekomen.
De blaadjes zweven misschien wel naar
Rome.
Mariëlle Merks, groep
8* * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
. . .
Herfst . . .
Het is herfst.
De blaadjes vallen dan
van de bomen.
Het weer wordt kouder en dan weer warm.
Dag
herfst, tot volgend jaar.
Lisette Loman, groep
8* * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
. .
. Pioniersgedicht Tollebeek . . .
Land van dijken, lage
donkere wolken
geen leven, geen groen, geen bos, geen heide
Trieste
grauwe grijze avond
vertel mij de tijd voor ik bestond.
Stuk
Zuiderzee, beroemd, berucht
door visvangst en zeeslagen.
Noodweer,
storm, meters hoge golven
stoere vissers in zeemansgraf
bedolven.
Vissersvrouw starend naar horizon in avondrood,
zou die
het toch nog zijn die gindse boot?
Een worsteling tegen element en
water,
wrak in de polderbodem, vele jaren later.
Gebied een
uitdaging voor pioniers,
rondom de veertiger jaren.
Grauwe polderbodem
sloten en greppels graven,
voor volk van Nederland de
welvaren.
Voetstappen in de koude drassige bodem
illusies zover,
in verre verre dromen.
Onderduikende vluchteling
van het nazidom te
ontkomen.
Open schaftketen in weer en wind
een bal die halfstok
hing
onderduiker in gevangenschap ging
een trieste
herinnering.
De polder is klaar,
maar nooit klaar genoeg.
Niet
ontwrichten door mammoetoverschrijding,
ondernemende jeugd, in goed en
minder goede tijden.
Creil, Rutten, Espel en Tollebeek
het laatst
ontgonnen uit riet en moeras.
Ondernemend, werklust
in bloemenweelde
gebracht.
Ondernemend Tollebeek
uit water en riet.
Historisch
barak
door jaren gedenken
zo het vroeger eens
was!
Lucas Huizinga
oud-pionier
(hij gaf ons
dit gedicht tijdens zijn vertelling op onze school)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * *
